2005/Sep/23

รักแท้ไม่มีข้อแม้ พร้อมยืนเคียงข้างทั้งในวันสุขและวันที่เจ็บช้ำ-ท้อแท้

...... ยิ่งเห็นเธอเจ็บ ยิ่งเห็นเธอปวดข้างใน..
รู้ไหมฉันก็เจ็บ แต่ฉันต้องเก็บเอาไว้......

แต่หากไม่ปล่อยให้เธอเรียนรู้
เธอคงวนอยู่ไม่ไปถึงไหน
รักแท้ ที่ไม่ต้องการสักข้อแม้
เมื่อไรที่เธอต้องพ่ายแพ้ ฉันจะเตรียมรักให้
( ฉันมีรัก อยู่ข้างในหัวใจ )
รักแท้ ไม่ว่าจะนานสักแค่ไหน
จะยังคงความรักไว้ ให้กับเธอไม่เปลี่ยน

รักแท้ ที่ไม่ต้องการสักข้อแม้
เมื่อไรที่เธอต้องพ่ายแพ้ ฉันจะเตรียมรักให้
( ฉันเตรียมรัก ให้กับเธอทั้งใจ )
รักแท้ ไม่ว่าจะนานสักแค่ไหน
ฉันก็ยังคงความรักไว้ ให้กับเธอไม่เปลี่ยน

....วันใดที่เธอนั้นเจ็บจนอดทนไม่ไหว .....
จะมีฉันยืนข้างๆ เธอ ... ฉันจะคอยใกล้ๆ เธอ
จะมีฉันยืนข้างๆ เธอ เสมอไป ....

2005/Sep/20

คิดเรื่องที่จะเขียนไม่ออก
เอาเป็นว่าแค่นี้ก่อนนะ...เหอะๆน่าเต๊ะป่าว

เคยแอบสงสัยมั้ยว่า
1.เล่น MSN ทำไมถึงชอบขอดูรูป
2.เล่น MSN ทำไมพอ add เรามาแล้วชอบเงียบ...รู้ป่าวมันรก list งั้นต้องล้างออกให้หมด
3.ตอนนี้เริ่มรู้สึกอยากเลิกเล่น MSN แล้ว เหอะๆไม่ใช่อะไร งานเยอะมากก และกำลังวางแผนติดต่อเรื่องเรียนที่london แล้ว ว่าแล้วชีวิตนี้คงไม่พ้น london คิดว่าอยากจะอยู่ช่วยงานพี่สาวสัก 1 ปี แต่ตอนนี้ใจอยู่ที่นู้นซะแล้วเรา
4.คงแค่นี้จริงๆ เดี๋ยวไปทำงานต่อก่อนคร้าบบ ยังไม่ได้กลับบ้านเลย ....
5.น้ำท่วมถนนข้างๆโรงงาน รัฐบาลช่วยแก้ไขหน่อย ผมเอากระสอบทรายไปกั้นแล้วแต่มันก็ยังขัง ร้องทุกข์ผ่าน exteen หวังว่าท่านนายกคงเห็นใจ
6.มติชนเอาหุ้นข้าตลาดเพื่อนธุรกิจใช่หรือไม่?
7.มติชนทำไมไม่รักษาหุ้นตั้งแต่ 51% ไว้แต่แรก?
8.ถ้ามติชนไม่อยากขายทำไมถึงเอาเข้าตลาด งั้น GMM ก็ไม่ซื้อ
9.กรรมที่มติชนต่อขึ้นมาตกต่อผู้ลงทุน...
10.GMM เขาทำถูกแล้ว..
11.ไอ้เต้ใหนว่าแกจะไปตั้งแต่ข้อ 4 นี่มันข้อ 11 แล้วนะแก""
......


2005/Sep/16

ในโลกนี้ไม่มีอะไรทำให้เครียดได้ง่ายเท่ากับคำว่า "รัก"
การเฝ้าแต่คาดหวังและรอคอยความรักที่เลื่อนลอยและไม่มีทางเป็นไปไม่ได้
มักจะทำให้เราเจ็บปวด และทนทุกข์ทรมานกับความหวังที่มืดมนนั้น
ทุกคนก็มีสิทธิ์ที่จะหาทางออกอย่างมีเหตุผลและตัดสินใจก้าวออกมา
เพื่อจ่ายความทุกข์งวดสุดท้ายออกจากชีวิตตัวเองเสียให้หมด

หากในความเป็นจริง ความรักก็มักจะทำให้คนเราขาดสติ ขาดเหตุผล
และจมอยู่กับความทุกข์ทรมานโดยไม่ยอมดิ้นรนให้ตัวเองหลุดพ้น

เราต้องยอมที่จะสูญเสีย...หากการสูญเสียนั้นจะทำให้เรามีความสุขขึ้น
การยอมรับความเปลี่ยนแปลงและก้าวเดินไปสู่ถนนสายใหม่ที่ยังมองไม่เห็น
ยังดีกว่าการอดทนกล้ำกลืนอยู่กับปัจจุบันที่ทุกข์ทรมาน เพียงเพราะ...
ความเสียดายอาวรณ์อดีตที่จบสิ้นไปแล้ว และเอาแต่เฝ้ารอคอยอนาคต ที่อาจจะยิ่งเลวร้ายลงเรื่อย ๆ

จงมีชีวิตอยู่กับปัจจุบัน และใช้ชีวิตอยู่กับความจริง
ควบคุมโชคชะตาของตนเองและหลบหลีกความเจ็บปวดให้พ้น

ความเปลี่ยนแปลงเป็นสิ่งที่น่ากลัวที่สุด...แต่เราก็ต้องเผชิญกับมัน
อย่าคิดว่าตัวคุณเปราะบางเกินกว่าที่จะทำสิ่งที่ไม่เคยทำ หรือสัมผัสสิ่งที่ไม่เคยสัมผัส
เพราะนั่น แสดงว่าคุณกำลังดูถูกตัวเอง ทั้งที่จริง ๆ แล้ว ทุกคนล้วนมีจุดแข็งในตัวเองทั้งสิ้น
แต่ถ้าคุณไม่ลองทำอะไรที่ไม่เคยทำมาก่อนเสียเลย คุณจะไม่มีทางที่จะพบจุดแข็งของตัวเองได้...

เราควรจะคิดและกล้าพอที่จะยอมรับเสียทีว่า...อดีตก็คืออดีต
จงปล่อยให้มันผ่านไปกับวันเวลาที่ล่วงเลย และจำไว้ว่าไม่มีใครสามารถเหนี่ยวรั้งอดีตที่ผ่านไปให้กลับมาได้

นี่คือความจริงที่เราไม่อาจปฏิเสธ...และไม่อาจหลบหนีได้ชั่วชีวิต
นอกจากเราจะซุกตัวอยู่ในโลกแห่งความเพ้อฝันลม ๆ แล้ง ๆ ของตัวเองไปตลอดเท่านั้น